Klątwa Konia

Poszłam dzisiaj do wielkiego sklepu ze sprzętem sportowym, żeby zakupić jakieś gatki do grania w kosza. Sklep wielkości hipermarketu, trzypiętrowy. Towaru na tony. Ciuchy i osprzęt do uprawiania chyba wszystkich sportów świata. Sto modeli toreb na kije golfowe. Baletki do tańczenia "Jeziora Łabędzi" we wszystkich rozmiarach. Maski i szpady do szermierki dla dzieci i dorosłych. Dwadzieścia rodzajów kijów do curlingu. A do koszykówki NIC.

W sumie to mogłam się tego spodziewać. Basket jest w Anglii szerzej nieznany, o czym przekonałam się już nie raz. Co tu dużo gadać, Braciszkowie...kraj ten zamieszkują barbarzyńcy i nie wiem ile jeszcze tutaj z tego powodu wytrzymam.

— Przepraszam, czy macie może spodenki do gry w koszykówkę? — upewniam się jednak zaczepiając kogoś z obsługi.

— Spodenki do gry w koszykówkę...??? — powtarza za mną machinalnie sklepowy hipek, drapiąc się z zakłopotaniem po okrągłej, chińskiej czuprynie. Lustruje mnie przy tym dokładnie z góry do dołu mrużąc i tak już skośne oczy. Chyba nie zrozumiał i próbuje teraz odgadnąć, o co mi tak naprawdę chodzi.

—Proszę za mną!! — woła naraz z nieskrywaną radością. A przynajmniej tak mi się wydaje, bo akcent ma taki mocny, że właściwie to nie wiadomo, czy mówi jeszcze po swojemu, czy już po angielsku.

No i jesteśmy! Dział z akcesoriami do jazdy konnej. Zanim wyartykułował ostatnie zdanie, przyglądał się pilnie mojej "nowej" kurtce z lumpeksu, którą z dumą obnosiłam na sobie już któryś tydzień z kolei. Znajomi podśmiechiwali się już dawno, że kurtka wygląda jak frak jeździecki z epoki wiktoriańskiej. Chyba na jej podstawie Chińczyk stwierdził, że potrzebne mi są do kompletu bryczesy i toczek, które wtyka mi teraz do koszyka i goni do przymierzalni.

Śmiejcie się, Braciszkowie i schlebiajcie sobie, że bylibyście w mojej sytuacji bardziej asertywni, ale ja chwilę później już mam te nieszczęsne bryczesy na nogach. I toczek na głowie. A to nie wszystko! Chińczyk poleciał już szukać butów dżokejskich do kompletu...

No bo właściwie co mi szkodzi przymierzyć tylko? Skoro hipek się tak zaangażował, nalatał wokół mnie, próbował odczytać myśli, a do tego ukłonił z tysiąc razy po swojemu, to aż nieładnie by było tak po prostu sobie odejść...

Po wybraniu najładniejszego fasonu spodni, dopasowaniu rozmiarem butów i dobraniu kasku jeździeckiego pod kątem kształtu czaszki, nawet moja kurtka wiktoriańska zostaje zamieniona na profesjonalną kamizelkę zapobiegającą urazom kręgosłupa. Chińczyk jest zdruzgotany, kiedy oznajmiam w końcu, że zakupy zrobię w innym sklepie. Zdaje się jednak rozumieć moją decyzję, kiedy wymyślam na poczekaniu, że u konkurencji do bryczesów i toczka dodają za darmo bat ujeżdżeniowy...

Żegnam się z hipkiem jakimś poważnym pokłonem, który przypomniał mi się na spontanie z "Karate Kid" czy tam jakiegoś innego filmu, który oglądałam, jak byłam mała. Szczęśliwa wybiegam ze sklepu...wprost pod kopyta policji konnej, uwierzycie???!!! Takie rzeczy tylko w Londynie!!!

Jestem i na FB:

https://www.facebook.com/iwonadziurabezendu/