Przejdź do głównej zawartości

Hanysom DZIĘKUJĘ!


Hanysom, których nie przestraszył nawrót zimy i dotarli na spotkania ze mną w Gliwicach, Katowicach i Żorach serdecznie DZIĘKUJĘ – Organizatorom również (Klub Pracowników Politechniki Śląskiej, MDK Giszowiec, Muzeum Miejskie wŻorach)!

Wzruszyły mnie pozytywne recenzje na żywo i w Internecie, a także spotkania (niektóre po latach! J) z koleżankami z zespołu koszykarskiego MOSM Bytom i ich Rodzinami — DZIĘKUJĘ Wam za wsparcie!

Starałam się prowadzić skromną oprawę fotograficzną tournee przy użyciu świeżo zakupionego selfie sticka. Obsługa tego (dosłownie) prostego, jakby się zdawało, urządzenia pozostaje dla mnie tajemnicą. Skoordynowanie jednoczesnego mówienia do publiczności, kadrowania zdjęcia i jego pstrykania to dla mnie wciąż jak widać wyzwanie trudniejsze od napisania książki! Nie mówiąc o tym, że w Katowicach Publiczność żegnała mnie tak pięknie, że w ogóle zdjęcia nie zrobiłam…

Raz jeszcze serdeczności dla Wszystkich Przybyłych oraz miłej lektury tym, którzy spotkania opuścili z „Dziurą w podróży” pod pachą! :D


PS. Koszula w motyle to — a jakże — produkt rodzinnej manufaktury Samodobro!
Etykiety:

Komentarze

Prześlij komentarz

Etykiety

Pokaż więcej

Popularne posty z tego bloga

Ormiańskie ślimaki pocztowe

Ormiańska poczta ma ruchy jak Franek Suchy. Kartka, którą wysłałam z Erywania... 4 lata (!) temu została właśnie bohatersko dostarczona do adresatki! xD  Możecie sobie wyobrazić, jakież było moje zaskoczenie, kiedy koleżanka wypaliła z podziękowaniami za pamięć po takim czasie... Spotykając się z moim niedowierzaniem, wysłała zdjęcie kartki, na którym, dla niepoznaki, poczta ormiańska przybiła stempel z roku bieżącego... Łezka zakręciła mi się w oku na wspomnienie tej kilkumiesięcznej wyprawy: zgubienie telefonu (mała strata, możliwość odkupienia) i... rasowego konia w dzikich górach Kaukazu (duża strata, brak możliwości odkupienia, planowanie ucieczki przed właścicielem przez granicę z Czeczenią), autostop bez trzymanki przez zniszczony wojną Górski Karabach (możliwość przejażdżki czołgiem) i masa kolorowych postaci poznanych w trasie... Książka miała powstać co najmniej dwa lata temu... I kto tu ma ruchy jak Franek Suchy??!! :P
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Moro(wa) lektura

Ze wszystkich zwierząt najbardziej boję się domowych kotów. Serio — kiedy bym nie gościła u znajomych czy nieznajomych „kociarzy”, historia się powtarza. A to kawał futra spada mi znienacka na plecy podczas porannego majstrowania przy ekspresie do kawy. A to dwie najeżone kule ze świecącymi ślepiami bębnią nagle po żołądku w środku nocy, otwierając sobie na moim bebolu jakiś koci park trampolin. A to puchate dziesięć kilo wskakuje za dnia na głowę, czochrając pazurami potylicę — zupełnie, jakby wydawało mu się, że jest bocianem, a ja słupem, na którego szczycie należy uwić gniazdo. Po wielu podobnych doświadczeniach, logika nakazywałaby raczej unikać miejsc, w których potencjalnie mogą mnie spotkać kolejne wypadki. Rzecz w tym, że zazwyczaj to z „kociarzami” właśnie świetnie się dogaduję, a co może i ważniejsze, to w ich domach najczęściej znajduję na półkach książki, które mnie oczarowują.  Tak też było i tym razem: buszując po nocy odnalazłam w domowej biblioteczce...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Czwartkowe tłuste okruchy

Co do pączków to jadam rzadko (choć jeśli już dojdzie do spożycia, to jest ono hurtowe). Żaden ze mnie wtedy koneser czy tam inny neseser - zażeram się najtańszymi i nie patrzę czy z dżemem, czy ze śmietaną.  Wczoraj na ten przykład zakupiłam w Glasgow paczkę najtańszych pączków z jakiegoś wielkiego marketu. Pan przy kasie kiwał głową że zrozumieniem, widząc sunące na taśmie smakołyki. - Aj noł... Tusi siartek!!! - szpanował znajomością języka polskiego. 50 pensów (2,5zł) za 5 wielgachnych kuli sowicie nadzianych cudną marmoladą! Uszy się trzęsły, a podniebienie wariowało. Drugi, trzeci i kolejne meldowały się w żołądku...  Miałam zanieść do pracy poczęstować znajomych, ale uznałam, że samymi okruszkami to już chyba nie wypada… Okruchy poszły do kosza! ;) PS. Kolejna sportowa foteczka autorstwa Katarzyny "Szaku" Juchniewicz ( the-after-image ). Nieudolne wklejenie pączka z dziurą: Iwona Dziura.
Prześlij komentarz
Czytaj więcej